Jeugdcircusfestival CirkOOH! CirkAAH!: We keken ernaar en werden er vrolijk van.

De presentatoren met als femme fatale Jan Willem Maes van Les P’tits Bras (de lange man is dan nog porteur in een trapezespektakel van een compagnie met zo’n naam) waren weer in form. Josefa (Jan Willem dus) en haar man waren de kleine Ludovic kwijt en lieten het aangekondigde spektakel niet beginnen, want zonder Ludovic, geen spektakel. Iedereen moest hem zoeken, zijn rode mutsje was de leiddraad. Terwijl de mama op zoek was, moest de papa het publiek onderhouden. Hij deed dat schitterend met  de stropdas die in tweeën werd geknipt en weer een geheel vormde en met een horloge uit het publiek die met een zware hamer werd kapot geslaan en aan de verbouwereerde toeschouwer in originele staat werd terugbezorgd. Knappe staaltjes met veel allure en humor gebracht. Met wat ze later nog opvoerden in dit kader, brachten ze eigenlijk acts die meer in zich hadden dan een overgang te zijn.

De 16 jongeren van ABCirkus van het Leuvense Circus in Beweging, gingen ons het ABC van het circus tonen. Jonge kinderen leren heel diverse circustechnieken en tonen hun kunnen en het gebruikte circusmateriaal aan het publiek. Ze presenteren dat op een heel serieuze manier en tonen hierbij dat ze de techniek al dan niet goed onder de knie hebben. De ene lukte dat al meer dan de andere en dat is ook normaal. Circus is nu eenmaal veel oefenen en een goede begeleiding krijgen en op elkaar kunnen steunen. Het kind dat het meest miste was daarbij zowat het enige waar de vrolijkheid op het gezicht stond. Er plezier aan beleven is voor kinderen op zijn minst even belangrijk en een kind zien lachen, laat ook het publiek ervan genieten. Circus is gelukkig geen televisie waar men iets dat niet lukt vele keren opnieuw kan opnemen en Cirque du Soleil en Rome zijn er ook niet op één dag gekomen. Als iets pas een tweede of derde keer lukt, gaat het publiek de inspanning van de artiest vaak nog meer waarderen. Positief was dat heel wat disciplines (ook trapeze en kabellopen) aan bod kwamen en dat de kinderen mooi geschminkt waren. Negatief vond ik soms de muziekkeuze en muziekuitvoering. Moet een nummer nu echt zo’n fu..ing tekst hebben? Dat een andere muziekkeuze circusnummers kan ondersteunen zouden we in de loop van de dag nog meermaals meemaken. Muzieknummertjes duurden soms voort als de artiesten al weg waren of waren te kort om een nummer vol te maken.  Nu het vandaag ook eens droog was, moest zonodig Singing in the rain gespeeld worden. De nummers werden origineel gepresenteerd. Het publiek mocht zelf bepalen via een geleide lottrekking wat er gebracht zou worden. De getrokken letters uit de hoed bepaalden de nummers. Leuke vondst maar het was soms zoeken in de nummers zelf wat er van overbleef. Erg aantrekkelijk waren de nummers met de paraplus op de draad (dus daarom was misschien Singing in the rain nodig),het jongleren met lichtgevende ballen, het koordspringen op een grote bal en het vormen van een vierarmenkruispunt met rijdende éénwielers. Ook de nummers aan de trapezes en met de klimdoeken toonden de durf van die jonge kinderen. Op het einde zouden we bij het opbouwen van menselijke piramides letters moeten zien. Mijn alfabet was soms te beperkt hiervoor.
Na het ABC zijn er alvast nog 23 letters te gaan, dus hebben deze jongeren nog veel mogelijkheden om uit hun hoge hoed te halen. De pauze werd weer aangekondigd door de papa en mama van Ludovic met een warme oproep om Ludovic tijdens de pauze te blijven zoeken, naast het drinken van pintjes en het eten van hotdogs.

Na de pauze presenteerden de papa en mama van Ludovic de grote verdwijntruuck. De papa van Ludovic werd in een zak gebonden en in een kist gestopt die door iemand uit het publiek werd gesloten. De mama van Ludovic toonde dat ze de papa graag zag en liet zich via een fantastische truuck in de kist verdwijnen. Ze kon ophoepelen. En wie kwam daar uit die kist? Toch wel Ludovic zeker. Eind goed al goed, zeker als de mama ook nog uit de kist bevrijd werd.

Tijd voor Artizani, een jeugdcircus uit Slovenië dat ons via beeldend theater gecombineerd met circustechnieken liet genieten van De Tovenaar van Oz. Een geweldig verhaal dat schitterend werd gebracht, ondersteund door mooie muziek, kostuums, belichting… De verschillende witte klimdoeken die in de piste hingen werden op alle mogelijke manieren gebruikt en vormden vaak verrassende figuren. Circustechnieken met éénwielers, diabolo’s en klimdoeken en stelten. Allemaal heel functioneel en mooi in beeld gebracht. Combinatie van schaduwtheater en mooie levende figuren zoals het meisje Dorothy, de vogelverschrikker zonder hersenen, de leeuw zonder moed en de tinnen soldaat zonder hart. Allerlei goede en slechte heksen en tovenaars kwamen ten tonele en via de klimdoeken werd er zelfs een mond gevormd die begon te zingen of een paard gevormd dat begon te lopen, een schommel gevormd voor de tovenaar en een reus met reuzearmen gecreeerd. Ongelooflijk hoe ze dit verhaal uit de doeken deden. Op het einde kregen de figuren die iets essentieels misten, nadat Dorothy driemaal ronddraaide en driemaal met haar hielen klakte, via een lichtgevende jongleerbal een nieuw leven. Een sprookje dat ons een uur erg kon boeien en waarbij we theatercircus van  de bovenste plank zagen. Er was ook een mooie folder met uitleg in het Sloveens en het Engels beschikbaar. Ook jongerencircus kan professioneel werken. Voor de anderen een stimulans om meer dan gewone circusnummertjes na elkaar te brengen.

Het avondprogramma begon met Bagadski, een Brusselse trash fanfare met punky danspasjes en dito kostuums die buiten  op het open terrein van zich liet horen en het publiek tot dansen kon verleiden.

Daarna was het in de grote circustent van Picolini weer tijd voor een internationale groep. Circus Studio Folie uit Estland bracht ons hun productie Koffer.  Een koffer staat eenzaam in een treinstation en de reis terug naar de eigenaar is een acrobatisch avontuur van 18 kinderen die bijna een uur lang verbazen met uitmuntend circusspel. Mooie schmink en erg mooie en functionele kledij. De meesten droegen een maillot met de nodige versieringen erop genaaid. Er worden ook allerhande alledaagse voorwerpen gebruikt als middel om circustechnieken te tonen.  De vuilbak waar wordt ingekropen, een bank waarop een slangenmeisje zich op de handen in allerlei bochten wringt, een klok die wijzers krijgt en daarna als hoepel gebruikt wordt voor luchtacrobatie, een laadkarretje waarop met verschillende kartonnen dozen een rola bolanummer gebracht wordt, enz… . Kegels dienen als ijsjes en koffers worden gestolen en waarvoor dient een diabolo? Als strik, als halter, als verrekijker en natuurlijk ook als diabolo. Er is op geen enkel ogenblik een dood moment. De acrobatie is van een heel hoog niveau, sierlijk en steeds passend bij het personage of de situatie. Zelfs voor zware kinderen is er een toekomst als drager of als koffermanipulator mogelijk. Veel van de kinderen zijn op meerdere gebieden erg goed. Een voorstelling op hoog niveau met op het einde originele menselijke piramides. Het publiek liet hen verschillende malen terugkomen voor applaus en telkens werd er op een andere manier afscheid genomen. De kinderen zijn erg gedisciplineerd en houden zich strikt aan de regie die hoge eisen stelt.  Een prestatie die bewondering oproept. Hopelijk hebben de kinderen er zelf voldoende spelplezier in, want dat kon je soms moeilijk uit de egale gelaatsuitdrukkingen aflezen.

Als laatste groep de vrijdagavond kwam de Leuvense groep Kronkel met hun productie Schol.  (Santé zouden wij zeggen zodat het duidelijk is dat het niet om de vis gaat) We maakten een trouwfeest mee waar niet alles op wieltjes loopt. Wel een feest om vrolijk van te worden met jongeren die er duidelijk plezier aan beleven. Leuke muziek waar lekker op gedanst wordt en waar de bruid en bruidegom elkaar nog moeten zoeken en elkaar soms tegenkomen. De  gasten worden verwelkomt door een ceremoniemeester die feestelijke drankjes serveert. Jongens tonen via acrobatie wat ze in huis hebben om vrouwen te verleiden. Meisjes gaan daar al of niet gretig op in. De drank in de man wordt  door hen niet geapprecieerd. Ze vallen letterlijk voor de jongens of laten hem met een pijnlijke voet aan zijn lot over. Veel ambiance en 6 jongens die een erg mooi diabolonummer brengen. Alles zit in een goed ritme zowel in groep als individueel. De meisjes worden hun zijden sjaaltjes ontsluierd. De jongen die teveel drinkt wordt waanzinnig in een droom met veel verleidelijke meisjes. Teveel  van het goede, is voor een niet nuchtere man teveel. Er gebeuren grappige passages op de achtergrond. De bloemenruiker voor de bruid bestaat uit witte kegels. Ze gooit de andere meisjes haar ruiker achter zich toe. Romantiek en verleiden is nooit ver weg. Vier koppels brengen een erg goed jongleernummer met kegels op verschillende niveaus. Rivaliteit in de liefde wordt niet aanvaard. Een meisje duwt een concurrente naar de dieperik door haar ladder af te stoten. Er komt nog heel wat sterke acrobatie van het bruidspaar, waarbij ze vertikaal één lijn vormen. De muziek blijft de jongeren tot dansen aanzetten. Een vrolijke bende van 12 jongeren waar je zelf vrolijk van wordt en waarbij eind goed al goed, bruid en bruidegom elkaar weervinden. Circus op zijn best met jongeren die het kindercircus ontgroeid zijn en er een meer dan genietbare voorstelling van maken. Santé.

Vandaag zaterdag komt er een einde aan het festival. Jammer als je al dat moois moest missen. Gelukkig kan je vanavond om 20 uur nog in een galavoorstelling the best of the best zien en van een spetterende percussieshow genieten. Kaartjes zijn er nog voor te koop. Een avond vol verwondering voor maar acht euro in de circustent van Picolini op het terrein van Alma 3 te Heverlee. De OOH’s! en de AAH’s! zullen er weer in ruime mate weerklinken. Alle info en tickets via info@cirkusinbeweging  of (0)16 603 263