|
|
|
|
|
| Door: | Johan Vanhie, dinsdag 13 mei 2008 |
Leuven in scène bracht ons met 80 000 anderen in een andere wereld
Veel zon, een prachtig programma en pijnlijke voeten. Een circuspark met veel sfeer en een irreële wereld geschapen door Les Grandes Gueulles. Een spetterend vuurwerkconcert van Les Commandos Percu en prachtig beeldend theater van Antagon binnen en buiten het kader. We moeten er nog van bekomen en geven alvast enkele links naar andere ervaringen.
http://www.flickr.com/groups/leuveninscene/pool/
Tijdens het voorbije Pinksterweekend had de derde editie van het festival Leuven in scène plaats. www.Leuveninscene.be
Het festival behoort nu al tot de toppers, niet in het minst door zijn kwalitatieve programmering, maar ook door zijn sfeer en de locaties die als bijkomende troef dienen.
We waren uitgenodigd op de opening de avond voordien in het circuspark (een heringericht stadspark). Dit liet meteen toe om een aantal attracties en spektakels op ons gemak bij te wonen. Een sfeerrijke verlichting en draaiorgels en het mooie weer brachten ons direct al in de juiste losse sfeer. De meeste attracties kenden we al en vonden we ook altijd al goed en leuk. De Stijle Want (www.fransbrood.com) was er met zijn Lunapark. Alweer geen volk toen we er voorbij kwamen, maar ze namen net pauze, want de volgende dag waren er lange rijen wachtenden om de magie van het Lunapark mee te maken en er als een ander mens uit te komen en er niets over te verklappen. We lieten ons een ijsje van IJsco Ali (www.ijsco-ali.nl ) aansmeren. Lekker bij dit weer en leuk voor jezelf en de toeschouwer om te zien welke moeite je al niet moet doen om het ijsje ook te pakken te krijgen. Theater Tol (www.theatertol.com ) lokte ons na een massage een caravan binnen waar we overweldigd werden door trouwkoppels overal en een passievolle bruid. Het was zweten met dit weer. Ze rijden festivals af met drie van die caravans. We zagen ook nog diverse kermisattracties, ontmoeten vrienden en zagen dat er veel volk stond bij Pyromatiek (www.pyromantiek.be ) met hun vuurschow Flamazin. Er stond veel volk op een misschien wat moeilijke plaats te genieten van 4 jongens die gek zijn op vuur en er een hele show rond opzetten. We hadden die show van de Leuvense Circus in Beweginggroep ook al een paar keer gezien, zodat we verder liepen naar de grote collectie toverdozen van William Eston en Günter N’Guessan. (www.lagrossecollection.com ) Een wondere wereld van honderden trukendozen met titels waarvan je er een kunt kiezen om die dan voor jou en door jou persoonlijk te laten uitvoeren. Heel leuk en verrassend en perfect passend in de magie van Leuven in Scène.
 |
We bleven hangen bij de artiesten van Cirque Panic.(www.circpanic.com ) Hun Caravana Pasa was al gepasseerd, maar vorig jaar in Gent waren we ook al erg enthousiast over deze voorstelling. Op hun website kun je een filmpje zien over dit spectaculaire en leuke circus dat zijn eigen speelplatform meebrengt en waar je aan bepaalde figuren noch kop noch staart kunt krijgen. Spectaculair koordlopen en chinese mastklimmen, acrobatie en dans en live muziek vormen een heerlijke voorstelling. We bleven nog iets drinken tussen de kleurrijke verlichte beelden van Picto Facto (www.pictofacto.fr) met hun estaminet. We zagen nog mensen binnenbiepen bij de caravan van de knedende dames, zagen mooie zelfgevouwen hoedjes van Chapeau Magique. De fransman doet zijn best om groot en klein van een groot bruin vel papier een eigen bloempothoofddeksel te laten vouwen. Meteen weer een blikvanger als je zo rondloopt. We passeerden nog voorbij de 12 m hoge vogelkooi van Studio Orka, (www.studio-orka.be ) een echte blikvanger met namaakvogels van divers pluimage waar zondag een fluitconcert wordt in gegeven door Geert Chatrou. (www.geertchatrou.com ) Elke vogel zingt zoals hij gebekt is, maar fluiten zoals deze Nederlandse wereldkampioen kunstfluiten is een ander paar mouwen. Bij hem is fluiten echt een kunst en toch een fluitje van een cent. Hij floot al vanuit een boom maar mocht dit nu doen vanuit een reuzenvogelkooi. Hij toert dit jaar met Cirque du Soleil. Voorlopig krijgen de kinderen een plastieken fluitje. Zullen ze Leuven op een fluitconcert trakteren?
 |
Het is zaterdag
We volgen een meeting van de internationale organisatie Circostrada Network (www.circostrada.org ) (www.horslesmurs.fr ) die de gelegenheid van Leuven in Scène aangrijpt om hier te vergaderen en een studie voor te stellen over The Circulation of Street Arts and Circus Artworks in Europe. We ontmoeten er organisatoren en verantwoordelijken die het straat- en circustheater zijn plaats in de wereld willen geven die het verdient. Na de meeting kuieren we langs de Bondgenotenlaan en bekijken aandachtig de etalages op zoek naar poppen. De figuren lijken op echte volksfiguren. Soms zien we zo’n figuur op straat rondlopen, niet te onderscheiden van de poppen die Claude Merle (foto’s o.a. te zien op aangeduide websites over Leuven in scène) levensecht weet te plaatsen. Elke etalage wordt hierdoor meer dan het bekijken waard. Al een paar keer gezien en toch blijvend verrassend en 24 uur op 24 waarneembaar. Op de Grote Markt zien we een trouwkoppel in de Grote vogelkooi. Een sneeuwwit vogeltje dat nu al gevangen is? Een ander trouwkoppel danst een eind verder bij een draaiorgel en een andere trouwkoppel lijkt op weg naar D’hoogheschool. Leuven een stad met mogelijkheden voor trouwers. Als ze er maar geen scène van maken.
Veel volk in de stad en op de terrassen. Er is een individuele wandeling in de Bondgenotenlaan maar we hadden niet gereserveerd. Pech voor ons, maar we mogen morgen om 18u terugkomen. Het gaat om een wereldpremière van de Waltser Collection van A Diaz Ubierna/Ex-voto collectif. Naast de circusworkshops van Circus in beweging in het Stadspark is er eigenlijk niet zoveel te doen tijdens de namiddag, maar de winkels zijn open, dus slenteren we op ons gemak en zoeken waar de speelplaatsen van vanavond zijn. Niet van Leuven zijnde en kaartlezen is ook al niet ons sterkste punt lopen we verloren in een straat met werken. We zoeken in de Halfmaartstraat waar Les Grandes Gueules (http://blecossois.free.fr) zouden optreden, maar vinden niet direct iets. Kan er geen aanduiding gemaakt worden met vlaggen of symbolen (zoals de reuzenlucifer bij Theater op de Markt) bij de speelplek zodat je die gemakkelijk kunt vinden? Het blijkt op het binnenplein van het Klein Begijnhof te zijn. Het binnenplein is ruim. Waarom is hier een beperking tot 150 personen? Het blijkt dat er zoveel strandzetels zouden staan, maar die staan er niet, en de intimiteit van het concert vraagt niet om duizenden mensen die met hun lawaai zouden kunnen storen. Helaas was het publiek nu wel erg beperkt. Toch stoorden twee auto’s op die binnenplaats het optreden. Kon de organisatie nu niet iemand voorzien in de typisch groene kledij van het festival om verkeer te weren? We missen ook kaarsen die een extra sfeer zouden kunnen brengen. De volgende dag zien we dat de organisatie ruim met onze verzuchtingen heeft rekening gehouden. Er stonden strandligzetels en er waren potten met brandende geurkaarsen.
De groep Les Grandes Gueules blijkt helemaal geen grote mond op te zetten maar de drie dames en drie heren weten klanken uit hun mond de micro’s in te sturen die door de techniek herhaald worden en een heel eigen sfeer weten te creëren. We komen in een andere wereld terecht met erg ontspannende muziek. Zalig genieten. Zo brengen ze gedurende 3 maal een half uur een Belgische première van hun siestes vocales. Ze lopen rond in het wit en brengen ons werkelijk in vervoering. Alleen de vogels zingen af en toe mee, voor de rest een luisterend publiek dat alleen maar durft te applaudisseren bij het einde van elke siesta. Met stem, vingergeknip en adamsappelgetik brengen ze een oase van rust op een gepaste speelplek. We komen morgen terug. Omdat we zo verzot waren op de Grandes Gueules en we Grupo Puja! (www.fransbrood.com ) al driemaal vroeger hadden gezien met hun K@osmos, lieten we deze spektakulaire voorstelling aan ons voorbij gaan. We houden er nochtans van. Het is een luchtacrobatie voorstelling op grote hoogte die erg mooi en spectaculair is. Voor velen zeker letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt in Leuven in scène. We hoorden ook al van de organisatie van Theater op de Markt dat deze groep deze zomer de première van een nieuw spektakel in Hasselt zal brengen. Wordt zeker niet te missen.
Op het Ladeuzeplein was ondertussen een massa volk samengetroept voor Les Commandos Percu (www.commandospercu.com ) met de Belgische première van Très Méchants. De voorstelling met veel percussie en vuurwerk kwam wat traag op gang en was voor veel toeschouwers niet echt goed zichtbaar wat de percussionisten betreft. Na verloop van tijd kwam de groep wel op dreef en werd er erg spectaculair veel vuurwerk afgeschoten. Op http://leuvenblogt.be zijn van Grupo Puja en Les Commando’s Percu een filmpje te zien. Nadien werden de terrassen nog overstelpt met bezoekers om nog wat na te kaarten over de geboden spektakels. Wij moesten echter naar bed om de volgende morgen vroeg iemands verjaardag te vieren.
 |
De zondag
We lopen wat verloren. Er is niet veel te doen in de namiddag, buiten de wandeling en de workshops in het Stadspark van Circus in Beweging. (www.cirkusinbeweging.be ) Misschien kan de organisatie daar bij de volgende editie de zondagnamiddag nog iets voorzien? Het weder is weer heel mooi en de terrasjes zitten weer vol. Om 18 u volgen we een wandelparkoers Waltzer collection in de Bondgenotenlaan. We vertrekken aan de schouwburg, krijgen in een paars tentje een aantal instructies en een koptelefoon om de Bondgenotenlaan in 1964 te ontdekken. We lopen door de Bondgenotenlaan van nu met rond onze oren de Bontgenotenlaan met zijn geluid van 1964. Omdat de straat nu afgezet is is er een erg contrast met het vele straatlawaai van toen. We krijgen enkele gesprekken van diverse mensen via de koptelefoon te horen. Je lijkt in een andere wereld terecht te komen, waar voorbijgangers van nu je aankijken. Je kijkt om naar je virtuele gebuur waarvan je de stappen hoort, maar die je niet ziet. Op het einde van de wandeling kom je weer terecht in de wereld van nu en mag je je reacties opschrijven. Verschillende mensen vonden het een wonderlijke ervaring. Een leuk experiment dat deze zomer ook in Gent in de Veldstraat zal mee te maken zijn.
We maken ons weer op om naar Les Grandes Gueules te gaan. Waar de mond van vol is loopt het hart voor over. We besluiten om Styx Théâtre (http://lmdk.free.fr/styx/ ) en Les Nonos sont dans la rue aan het station te laten spelen zonder ons en ook het speciale project waarvoor je moest reserveren Opera Pagai¨(www.operapagai.com) met Safari intime laten we aan ons voorbij gaan omdat we dit deze zomer in Gent zullen bekijken. Je moet bij de dubbelprogrammering keuzes maken en hierin speelt ook de afstand van de ene speelplek naar de andere een rol. Met wat we vanavond nog meemaakten beklagen we onze keuze niet. We genieten nu al liggend met brandende geurkaarsen op dezelfde speelplek zonder storende auto’s van de Siestes Vocales van Les Grandes Gueules. Vandaag veel meer volk, maar niet storend qua hoeveelheid. Er waren nog zetels over. Opnieuw een magische wereld die zich openbaart. We volgen twee siestas om dan naar de Vismarkt af te zakken om daar Antagon Theater mee te maken. Ondertussen zien we dat de kapsters van het Spaanse Scienta la Cabeza (www.scientalacabeza.com) bepaalde figuren flink onder handen hebben genomen. Opvallen doe je zeker met zo’n kapsel. Antagon (www.antagon.de) uit Duitsland bracht in Belgische première hun Frame games. Het is de groep op stelten die je ziet bij het openen van de website www.straattheater.net waar ze staan met een foto uit hun productie Time Out. Hier brachten ze in 4 kaders die achter elkaar staan beeldend theater met erg mooie beelden van figuren, lichaamsdelen, enz… Daarbij maakten ze gebruik van stelten buiten het kader en vuur en allerlei kleine decorelementen. Alles gebeurde heel vlot en ik vond het erg aangenaam om te bekijken. We zaten in het midden vooraan zodat we alles goed konden zien. Wie aan de zijkanten zat zal allicht wel wat gemist hebben. Ik vond het heerlijk theater zonder woorden, maar met mooie beelden en muziek. Een uur lang genieten.
Daarna konden we nogmaals de Commando’s Percu bekijken, maar we trokken huiswaarts met een tevreden gevoel en pijnlijke voeten. Maar dat laatste hadden we ervoor over.
Het festival is er binnen 2 jaar opnieuw tijdens het pinksterweekend en opnieuw gratis. Afspraak op 23 en 24 mei 2010. We hebben nog geen agenda, maar zullen maar al te graag aanwezig zijn.
Johan Vanhie
 top |
